Postępowanie ortodontyczne i ortodontyczno-chirurgiczne z kłami zatrzymanymi – przegląd piśmiennictwa

Kliknij autora aby wyszukać wszystkie publikowane przez niego artykuły:
Anna Paradowska‑Stolarz, Małgorzata Rzepecka‑Skupień, Szymon Chojnowski, Konstanty Sławecki, Beata Kawala



2/2014/XLII s. 43–50
Kliknij aby wrócić do spisu treści
43_2_42_2014.pdf
Cyfrowa wersja artykułu (plik PDF)

Fraza do cytowania: Paradowska‑Stolarz A., Rzepecka‑Skupień M., Sławecki S.C., Kawala B. Postępowanie ortodontyczne i ortodontyczno-chirurgiczne z kłami zatrzymanymi – przegląd piśmiennictwa. Dental Forum. 2014;XLII(2):43–50.

Zjawisko zatrzymanego kła obserwowane jest u około 0,8–4,9% pacjentów leczonych ortodontycznie i w ok.85% przypadków występuje jednostronnie. Pomijając trzecie zęby trzonowe, kły stanowią najliczniejszą grupę zębów zatrzymanych. Diagnostyka zęba zatrzymanego obejmuje badanie kliniczne oraz radiologiczne. Badaniem przesiewowym w tym przypadku jest zdjęcie pantomograficzne. Pełny obraz umiejscowienia zęba zatrzymanego oraz lokalizację struktur sąsiadujących uzyskuje się metodą tomografii komputerowej. Dopiero pełna diagnostyka umożliwia podjęcie decyzji co do postępowania z kłem zatrzymanym oraz umożliwia ocenę możliwości powodzenia leczenia. W przypadku zęba zatrzymanego postępowanie może być różnorakie. Najczęściej ząb pozostawiany jest w kości bądź sprowadzany ortodontycznie. Rzadko dochodzi do jego ekstrakcji. Niekiedy wykonywany jest zabieg autotransplantacji zęba.

Słowa kluczowe: kieł zatrzymany, leczenie ortodontyczno-chirurgiczne.





Copyright © 1989–2018 Dental Forum. Wszelkie prawa zastrzeżone.