Ocena stężeń wybranych białek ostrej fazy po zabiegu augmentacji zębodołu materiałem kościozastępczym R.T.R.

Kliknij autora aby wyszukać wszystkie publikowane przez niego artykuły:
Ewa Czechowska, Marek Kuras, Jerzy Sokalski



2/2017/XLV s. 11–20
Kliknij aby wrócić do spisu treści

Cyfrowa wersja artykułu (plik PDF)

DOI: https://doi.org/10.20883/df.2016.16

Fraza do cytowania: Czechowska E., Kuras M., Sokalski J. Ocena stężeń wybranych białek ostrej fazy po zabiegu augmentacji zębodołu materiałem kościozastępczym R.T.R.. Dental Forum. 2017;XLV(2):11–20. DOI: https://doi.org/10.20883/df.2016.16.

Wstęp. Augmentacja zębodołu bezpośrednio po ekstrakcji zęba z użyciem syntetycznych biomateriałów znacznie ogranicza resorpcję kości wyrostka zębodołowego, którego adekwatna ilość i jakość pozwala na zastosowanie wszczepów śródkostnych w rehabilitacji narządu żucia. Wszczepienie do organizmu człowieka syntetycznego substytutu kości może stanowić przyczynę zachwiania homeostazy, manifestującego się zmianami stężeń konstytutywnych składników osocza, zwanych białkami ostrej fazy (bof). Cel. W badaniu autorzy podjęli próbę oceny zmian ilościowych białek ostrej fazy po zabiegu ekstrakcji zęba i augmentacji zębodołu materiałem kościozastępczym R.T.R. firmy Septodont. Materiał i metody. Badaniem objęto 40 pacjentów obojga płci w wieku od 22 do 56 roku życia. Średnia wieku wynosiła 32 lata. Kryterium kwalifikacji pacjenta do badania była obecność zęba ze wskazaniem do jego ekstrakcji oraz dobry ogólny stan zdrowia. Zabieg usunięcia zęba i aplikacji materiału kościozastępczego R.T.R. do zębodołu przeprowadzano w znieczuleniu miejscowym. Oznaczenie stężenia wybranych białek ostrej fazy wykonywano przy użyciu immunoelektroforezy rakietkowej według Laurella. Oceniono stężenie następujących białek: CRP, AT, Cp, Hp, Tf i L2M. Wyniki. Otrzymane wyniki sugerują, iż ocena ilościowa i jakościowa białek ostrej fazy może być przydatna w przypadku monitorowania pojawienia się powikłań o charakterze zapalnym po zabiegu ekstrakcji i augmentacji zębodołu materiałem R.T.R. Wnioski. Na podstawie uzyskanych wyników badań można wnioskować, iż pojedyncza ekstrakcja zęba i augmentacja zębodołu stanowią niewielki uraz dla ustroju, czego dowodem były nieznaczne zmiany w stężeniach białek ostrej fazy. Najbardziej wyraźne zmiany stężeń uzyskano dla białka C–reaktywnego. Zdecydowane różnice stężenia CRP (przekraczające granicę normy) uzyskano w przypadku powikłań: ropnia podśluzówkowego oraz resorpcji wszczepionego materiału.

Słowa kluczowe: białka ostrej fazy, ekstrakcja, augmentacja, biomateriały.





Copyright © 1989–2018 Dental Forum. Wszelkie prawa zastrzeżone.