Leukoplakia należy do najczęściej występujących potencjalnie złośliwych zaburzeń w obrębie jamy ustnej. Jej częstość szacuje się na 1–4% populacji, przy czym częściej dotyczy mężczyzn. W artykule przedstawiono przypadek 42-letniego pacjenta, u którego na powierzchni dziąsła brzeżnego stwierdzono egzofityczną zmianę patologiczną, która – na podstawie obrazu klinicznego – budziła podejrzenie leukoplakii brodawkowatej. Badanie histopatologiczne potwierdziło to rozpoznanie. Celem pracy jest przedstawienie przypadku leukoplakii o charakterystyce klinicznej i lokalizacji odpowiadającej postaci brodawkowatej oraz omówienie kryteriów diagnostycznych zawartych w obowiązujących klasyfikacjach opisujących tego typu zmiany. Podkreślono również konieczność przestrzegania aktualnych standardów postępowania w przypadku leukoplakii, które zapewniają najlepszą kontrolę nad schorzeniem i uwzględniają utrzymanie wysokiej czujności onkologicznej.

Słowa kluczowe: zaburzenia potencjalnie złośliwe, leukoplakia, biopsja wycięciowa.