Ocena skuteczności wybielania zębów żywych oraz wpływ substancji czynnej na tkanki zęba — przegląd piśmiennictwa

Kliknij autora aby wyszukać wszystkie publikowane przez niego artykuły:
Sylwia Budnik, Natalia Potempa, Anna Surdacka



1/2020/XLVIII s. 35–39
Kliknij aby wrócić do spisu treści
35_1_48_2020.pdf
Cyfrowa wersja artykułu (plik PDF)

DOI: https://doi.org/10.20883/df.2020.6

Fraza do cytowania: Budnik S., Potempa N., Surdacka A. Ocena skuteczności wybielania zębów żywych oraz wpływ substancji czynnej na tkanki zęba — przegląd piśmiennictwa. Dental Forum. 2020;XLVIII(1):35–39. DOI: https://doi.org/10.20883/df.2020.6.

Nadtlenek wodoru, dostarczany w postaci niezmienionej lub jako produkt rozkładu nadtlenku karbamidu, znajduje zastosowanie podczas zabiegów wybielania zębów żywych. Wykazano, że substancja czynna zawarta w preparatach do rozjaśniania zębów zmniejsza mikrotwardość szkliwa oraz może powodować stany zapalne miazgi. W celu minimalizacji negatywnego wpływu nadtlenku wodoru stosuje się związki remineralizujące. Kompleks fosfopeptyd kazeiny-amorficzny fosforan wapnia (CPP-ACP), nanohydroksyapatatyt (nHA) oraz wapń powodują ponowne zwiększenie mikrotwardości szkliwa. Ponadto CPP-ACP zastosowany w trakcie wybielania zębów zmniejsza penetrację nadtlenku wodoru do jamy zęba. W praktyce stomatologicznej wykorzystuje się dwie metody wybielania zębów żywych: profesjonalną polegającą na aplikacji preparatu bezpośrednio na zęby w gabinecie dentystycznym oraz nakładkową, w której lekarz posługuje się indywidualnie przygotowanymi szynami. Wykazano, że obie metody wybielania zębów żywych cechują się równą skutecznością, a efekt wybielania pozostaje stabilny. Największą zmianę koloru uzyskuje się przy połączeniu obu wyżej wymienionych metod.

Słowa kluczowe: wybielanie zębów, nadtlenek wodoru, fosforan wapnia, szkliwo zębów, kolor.





Copyright © 1989–2020 Dental Forum. Wszelkie prawa zastrzeżone.