Biopsja wargowych gruczołów ślinowych w diagnostyce zespołu Sjögrena — doświadczenia własne

Kliknij autora aby wyszukać wszystkie publikowane przez niego artykuły:
Katarzyna Błochowiak, Marzena Wyganowska‑Świątkowska



2/2018/XLVI s. 17–22
Kliknij aby wrócić do spisu treści

Cyfrowa wersja artykułu (plik PDF)

DOI: https://doi.org/10.20883/df.2018.21

Fraza do cytowania: Błochowiak K., Wyganowska‑Świątkowska M. Biopsja wargowych gruczołów ślinowych w diagnostyce zespołu Sjögrena — doświadczenia własne. Dental Forum. 2018;XLVI(2):17–22. DOI: https://doi.org/10.20883/df.2018.21.

Wstęp. Biopsja wargowych gruczołów ślinowych jest stosowana w diagnostyce zespołu Sjögrena (SS). Potwierdzenie mikroskopowe SS opiera się na stwierdzeniu występowania jednego lub więcej ognisk limfocytarnego zapalenia gruczołów (FSL) w przeliczeniu na 4 mm2 tkanki gruczołowej. Cel. Celem pracy było przedstawienie własnych doświadczeń i rekomendacji w pobieraniu wargowych gruczołów ślinowych w zależności od kryteriów histologicznych, techniki chirurgicznej, komplikacji i użyteczności diagnostycznej. Wnioski. Najbardziej rekomendowanym miejscem jest prawidłowo wyglądająca błona śluzowa wargi dolnej. Rekomendowana techniką jest linijne, podłużne nacięcie o długości 1–1,5 cm równoległe do granicy czerwieni wargowej i bocznie od linii pośrodkowej ostrzem nr 15 lub soczewkowate wycięcie błony śluzowej o długości 1 cm. Materiał powinien zawierać tylko gruczoły ślinowe w minimalnej ilości 2–3 bez obecności struktur mięśniowych i z innych tkanek. Możliwymi powikłaniami biopsji są niedoczulica wargi, ból, obrzęk i torbiel ślinowa.

Słowa kluczowe: zespól Sjögrena, gruczoł wargowy, biopsja.





Copyright © 1989–2019 Dental Forum. Wszelkie prawa zastrzeżone.